ลาก่อนแป้นพิมพ์-เมาส์ สวัสดี!จอหลากสัมผัส
หน้า: [1]   ลงล่าง
  พิมพ์  
Share this topic on FacebookShare this topic on MySpaceShare this topic on TwitterShare this topic on GoogleShare this topic on
ผู้เขียน หัวข้อ: ลาก่อนแป้นพิมพ์-เมาส์ สวัสดี!จอหลากสัมผัส  (อ่าน 4797 ครั้ง)
0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้
ผู้ดูแลบอร์ดหมายเลข 2
ชมพู น้ำเงิน
Administrator
แฟนพันธุ์แท้
*

2820
ออฟไลน์ ออฟไลน์

• เจ้าของกระทู้ •


เพศ: ชาย
ย.บ. รุ่นที่: 68
เลขประจำตัว: 28893
สถานะ: ศิษย์เก่า
ตอบกระทู้: 7312
สมาชิกลำดับที่: 263

Level and Hp mod by the DtTvB :: version 1.02 :: Made for Zone-IT.com Level 69 : Exp 66%
HP: 0.1%

メーテイー (♥) ワシカー

lordodinos@windowslive.com lordodinos@yahoo.co.th methee.treewichian http://bassworldodinos.hi5.com
เว็บไซต์
« เมื่อ: 03 กันยายน 2008, 17:20:46 PM »

Multi-touch screen
ลาก่อนแป้นพิมพ์-เมาส์ สวัสดี!จอหลากสัมผัส

บทความจากนิตยสาร WinMag
ผู้เขียน ลาภลอย วานิชอังกูร (laploy.com )


ในวันปฐมฤกษ์ของ iPhone หลังเข้าแถวรอหลายชั่วโมง จ่ายเงินห้าร้อยเหรียญ และเดินออกมาพร้อมเสียงตบมือเชียร์ตามหลัง ลูกค้าที่ซื้อโทรศัพท์มือถือเครื่องแรกของบริษัท แอปเปิล คอมพิวเตอร์พบว่า นอกจากของเล่นราคาแพงนี้จะมีดีไซน์ที่สวยงามแล้ว มันยังมีจอหลากสัมผัส (Multi-Touch Screen) อีกด้วย

“จอหลากสัมผัสเนี่ยเป็นอะไรที่เข้าท่าจริงๆ ก่อนเริ่มใช้เครื่องเราต้องปลดล็อกมัน ซึ่งทำได้โดยการลากนิ้วข้ามจอภาพ มันทำให้ผมรู้สึกยังกะรูดซิปเปิดเครื่องเลย การย่อขยายภาพบนถ่ายทำได้โดยใช้นิ้วชี้สองนิ้วลากเข้าหากันหรือออกห่างจากกัน” ลูกค้า iPhone กล่าวอย่างชื่นชม



       จอหลากสัมผัสเป็นนวัตกรรม มันแตกต่างจากจอภาพระบบสัมผัสธรรมดาที่เราคุ้นเคยกัน จอภาพระบบสัมผัสธรรมดาอย่างที่เห็นตามตู้เอทีเอ็ม ตู้ให้ข้อมูลตามห้างสรรพสินค้า (kiosk) หรือแม้แต่ในเครื่องคอมพิวเตอร์พกพา  (PDA) รับรู้การกดได้เพียงจุดเดียวเท่านั้น แต่จอหลากสัมผัสรับรู้การกดพร้อมๆ กันได้หลายจุด (มากกว่า 50 ตำแหน่ง)  นอกจากนั้นมันยังสามารถแยกแยะอากัปกริยาของนิ้วและความหนักเบาในการกดได้อีกด้วย ยิ่งไปกว่านั้น จอชนิดนี้สามารถ “เห็น” สิ่งที่ถูกวางไว้บนมัน และมีปฏิสัมพันธ์กับอุปกรณ์พกพาดิจิตอลที่มันเห็นได้

การค้นคว้าพัฒนาจอหลากสัมผัสมีมานานไม่ต่ำกว่ายี่สิบห้าปีแล้ว โดยเริ่มจากมหาวิทยาลัยโตรอนโต และห้องทดลองเบล แต่มันเพิ่งจะเริ่มเป็นที่สนใจของสาธารณชนเมื่อ “แจฟเฟอร์สัน วาย ฮาน” นำเสนอผลงานของเขาในงาน TED 2006 ที่สร้างความฮือฮาให้ผู้ชมมาก มันปลุกเร้าจินตนาการเพราะคล้ายภาพยนตร์นิยายวิทยาศาสตร์เรื่อง Minority report (ภาพยนตร์ปีค.ศ.2002 ของสตีเวน สปิลเบิกร์) ในภาพยนตร์เรื่องนี้ ทอม ครูส ควบคุมการทำงานของคอมพิวเตอร์โดยการโบกมือไปมาในอากาศด้วยลีลาของวาทยกรที่กำลังอำนวยเพลงซิมโฟนี เบื้องหน้ามีจอภาพขนาดยักษ์ที่ทำจากวัสดุใสเหมือนแก้ว ฉายภาพซึ่งเปลี่ยนไปตามการเคลื่อนที่ของนิ้วมือ

“การจับต้องเป็นกระบวนการที่เป็นธรรมชาติที่สุด” ฮาน กล่าว “แทนที่จะใช้แป้นพิมพ์หรือเมาส์เพื่อสั่งการคอมพิวเตอร์ คุณสามารถจับต้องวัตถุในจอได้โดยตรง มันเป็นปฏิกิริยาตามธรรมชาติ เมื่อเราเห็นสิ่งต่างๆ เราก็อยากจะสัมผัสมัน”
 


  

จอมมายากล

งานสัมมนาของเท็ด (TED ย่อจาก Technology Entertainment Design) ที่มอนเทอเรย์คาลิฟอร์เนีย เป็นงานที่จัดขึ้นประจำทุกปีเพื่อแสดงผลงานวิจัยใหม่ล่าสุด ผู้เข้าร่วมสัมมนาล้วนแล้วแต่เป็นผู้มีส่วนเกี่ยวข้องกับนวัตกรรมซึ่งจะเปลี่ยนแปลงโลก เป็นกลุ่มคนระดับมันสมองที่เดินทางมาจากทุกมุมโลกเพื่อค้นหาแรงบันดาลใจ

งานสัมมนาในปี 2006 ก็เหมือนกับทุกปี หอประชุมใหญ่ขนาด 500 ที่นั่ง บัดนี้เต็มแน่นจนล้น ผู้เข้าร่วมสัมมนาต่างกระหายจะรับฟังและชมการนำเสนอสิ่งประดิษฐ์ใหม่ ซึ่งไม่เคยเปิดตัวที่ไหนมาก่อน วิทยากรผู้นำเสนอมักเป็นศาสตราจารย์ผมเผ้ากระเซิง หรือไม่ก็นักวิจัยสติเฟื่องที่หมกตัวอยู่ในห้องทดลองวิทยาศาสตร์จนตัวขาวซีด จะว่าไปแล้วบรรยากาศของการสัมมนาแทบจะไม่แตกต่างจากงานประชุมผู้คลั่งไคล้ภาพยนตร์สตาร์แทรกเท่าใดนัก

เมื่อแสงไฟในห้องประชุมหรี่ลง ไฟบนเวทีก็จับที่แจฟเฟอร์สัน วาย ฮาน ซึ่งเดินออกมากลางเวทีด้วยความประหม่า ฮานเป็นชายร่างเล็ก ค่อนข้างท้วมแต่ไม่ใช่คนอ้วน ชุดสูทรสีดำแบบแมนฮัตตันเข้ากับผมสีดำและใบหน้าแบบชาวเอเชียของเขาเป็นอย่างดี ฮานไล่สายตาไปยังกลุ่มผู้ชม นั่นมหาเศรษฐีหนุ่มนามอุโฆษ เซอร์กี บริน เจ้าของบริษัทกูเกิล กำลังจ้องมองอย่างเบื่อหน่าย นั่นแจฟ บีซุส แห่งเว็บไซต์อะเมซอนกำลังคุยกับบิล จอย ผู้ร่วมก่อตั้งบริษัทซัน ไมโครซิสเต็ม ฮานพบว่าคนในหอประชุมล้วนแล้วแต่เป็นผู้มีชื่อเสียงในแวดวงเทคโนโลยี ส่วนเขาเป็นเพียงวาจกนิรนาม ฮาน รู้สึกตัวลีบเหลือนิดเดียว

สุดยอดการนำเสนอ

แล้ว ฮานก็เริ่มการนำเสนอ เบื้อหน้าของเขาคือจอภาพแบบพิเศษ เป็นแผ่นกระจกใสกว้าง 36 นิ้ว ทำให้ผู้ชมสามารถมองผ่านแผ่นกระจก (ซึ่งมีเส้นตารางที่เรืองแสงอ่อนๆ แต่เห็นได้ชัดในห้องประชุมซึ่งขณะนี้ค่อนข้างมืด) และเห็นอากัปกริยาทุกอย่างของฮานได้อย่างชัดเจน

ฮา นตั้งสมาธิกับจอภาพตรงหน้า สมองนึกไล่เรียงถึงลำดับของการนำเสนอที่ฝึกซ้อมมา พลันความประหม่าก็มลายไป ภายในเสี้ยววินาทีเดียว ท่าทีงกเงิ่นของลูกแกะก็เปลี่ยนไปเป็นพยัคฆ์ที่ปราดเปรียว เขาร่ายนิ้วทั้งสิบลงบนผิวกระจกด้วยท่วงทีของนักมายากลผู้จัดเจน พลันบังเกิดเป็นเส้นแสงหลายเส้นไล่ไต่ขึ้นตามปลายนิ้ว เมื่อเขาโบกมือลูบไล้เส้นเหล่านั้นก็กลายเป็นคลื่น ภาพนี้ถูกขยายแล้วฉายลงบนจอภาพขนาดยักษ์ด้านหลังไปพร้อมๆ กัน ทันใดนั้นเขาก็เสกลาวาขึ้น (แบบในตะเกียงลาวาที่เป็นเครื่องแต่งห้อง) แล้วใช้นิ้วทั้งสิบเปลี่ยนแปลงรูปร่างและสีของก้อนลาวาที่ลองลอยอยู่อย่าง อิสระในสภาพไร้แรงโน้มถ่วง ราวกับปฏิมากรที่กำลังรังสรรค์ศิลปะเหนือจริง

หลัง จากนั่งฟังการบรรยายประกอบสไลด์ที่น่าเบื่อจากวิทยากรอื่นๆ มาแล้วหลายชั่วโมง การนำเสนอนี้เกินความคาดหมายของผู้ชมไปมาก เสียงฮือฮาแสดงความตื่นเต้นเริ่มดังขึ้น แต่หูและสมองของฮานไม่รับรู้ เขาก็กวาดมือทีหนึ่ง ลาวาหายวับไปเหมือนเป็นอากาศธาตุ บนจอถูกแทนที่ด้วยภาพถ่ายหลายใบ เขาสลับภาพไปมา เลื่อนไปที่โน่น ไปที่นี่ โยกย้ายมันราวกับเป็นภาพถ่ายจริงๆ ที่วางอยู่บนโต๊ะ เขาขยายและหดขนาดภาพแต่ละใบโดยใช้นิ้วชี้สองนิ้ว ตรึงที่มุมของภาพแล้วเลื่อนเข้าออกอย่างรวดเร็ว มีเสียงสะอึกอากาศ เสียงอุทาน และเสียงตบมือประปรายจากผู้ชม

ผู้ คนตอบรับต่อการนำเสนอดีผิดคาด ฮานพยายามกล้ำกลืนรอยยิ้ม และกล่าวแก่ผู้เข้าร่วมสัมมนาว่า “สิ่งที่ท่านได้ชมนี้คือวิธีการใหม่ ที่คนรุ่นต่อไปจะใช้เพื่อการปฏิสัมพันธ์กับคอมพิวเตอร์ยุคใหม่ซึ่งปราศจาก แป้นพิมพ์และเมาส์” เสียงตบมือดังกึกก้องขึ้นห้องประชุมราวกับเปิดสวิทช์  ผู้ร่วมสัมมนาบางคนถึงกับเป่าปากด้วยความพึงพอใจอย่างถึงขีดสุด


Jeff Han (2006) Ideas Worth Sharing

ความคลั่งไคล้

แต่ การแสดงไม่จบ เขาดึงแป้นพิมพ์สองมิติออกมา มันค่อยๆ ไถลไปแล้วหยุดลงช้าๆ กลางจอภาพ “เดี๋ยวนี้หมดสมัยแล้วที่เราต้องยอมสยบต่ออุปกรณ์” ฮาน พิมพ์สัมผัสสิบนิ้วกับแป้นพิมพ์นั้น มันทำงานได้อย่างถูกต้อง “ถึงเวลาแล้วที่อุปกรณ์ต้องสยบต่อเรา” เมื่อกล่าวจบเขาก็เลื่อนแป้นพิมพ์ไปข้างๆ พรมนิ้วลงบนกระจก เกิดเป็นลูกกลมสีขาวเล็กๆ มันเพิ่มจำนวนขึ้นทุกครั้งที่นิ้วของเขาสัมผัสกับจอ ลูกบอลน้อยๆ กระโดดโลดเต้นอย่างเริงร่าในเขตที่เขาวาดเป็นคอกไว้

เขา พลิกผ่ามือหนึ่งครั้ง ลูกบอลหายวับไป แทนที่ด้วยภูมิทัศน์ของโลกจากอวกาศ เขาใช้ปลายนิ้วลากเพื่อหมุนโลกและเคลื่อนเข้าหาทวีปหนึ่ง และขยายภาพไปหยุดที่หุบเขาแห่งหนึ่ง เขาเคลื่อนมือไปตามเข็มนาฬิกาทันใดนั้นทิวทัศน์ก็เปลี่ยนมุมจากมุมมองของดาว เทียมเป็นมุมมองจากเครื่องบิน

การ แสดงชุดสุดท้ายคือการวาดและควบคุมหุ่นเชิดโดยใช้นิ้วมือทั้งสิบ การนำเสนอทั้งหมดกินเวลาเพียงเก้านาที เมื่อไฟเปิดอีกครั้งและผู้ชมต่างพร้อมใจกันตบมือเสียงเสียงดังลั่นห้อง ประชุม บางคนถึงกับกรีดร้องอย่างคลุ้มคลั่งราวกับอยู่ในการแสดงดนตรีร็อก ฮาน ยืนมองดูอย่างตกตะลึง “นี่คือการตอบรับเลอเลิศสุดที่เคยพบ” ฮานคิด “นับเป็นบุญตาไม่น้อยแล้ว คุ้มกับการเกิดมาหนึ่งชาติ”

ความ คลั่งไคล้แพร่กระจากออกนอกห้องประชุมเมื่อเท็ดนำคลิปวิดีโอนี้ใส่ในเว็บไซต์ ไม่นานคลิปนี้ก็ปรากฏในยูทูบ นักทำบล็อกทั้งหลายหลงใหลมันมาก บ้างก็นำคลิปไปใส่ในบล็อกของตน บ้างก็ใส่ลิงค์ที่ชี้ไปยังคลิปวิดีโอนี้ในยูทูบ ทำให้มันกลายเป็นคลิปวิดีโอนำเสนอทางเทคโนโลยีที่ได้รับความนิยมสูงสุดตลอด กาล


เขาชื่อฮาน  

แจ ฟเฟอร์สัน วาย ฮาน (Jefferson Y. Han) คือนักวิจัยแห่งสถาบันคณิตศาสตร์และวิทยาศาสตร์ คอร์เรนท์ (CIMS) สถาบันนี้เป็นศูนย์กลางการค้นคว้าวิจัยด้านคณิตศาสตร์และคอมพิวเตอร์สังกัด มหาวิทยาลัยนิวยอร์ก  เขาผู้พัฒนาหลักในงานวิจัยจอหลากสัมผัส นอกจากนั้นฮานยังทำวิจัยในโครงการอื่นๆ ด้วย เช่นหุ่นยนต์ที่เดินทางได้ด้วยตนเอง  การจดจำท่าทางการเคลื่อนไหว การสร้างภาพด้วยคอมพิวเตอร์ตามเวลาจริง และปฏิสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์กับคอมพิวเตอร์

ฮา นเป็นบุตรหัวปีของชาวเกาหลีซึ่งย้ายถิ่นมาตั้งหลักแหล่งในสหรัฐฯ ยุคปีค.ศ. 1970 สมัยเด็กฮานชอบแกะเครื่องใช้อิเล็กทรอนิกส์ในบ้านออกเป็นชิ้นๆ “ทีวี เครื่องเล่นเทป หรืออะไรก็ได้ที่มีไฟกระพริบ” ปัจจุบันเขายังมีแผลเป็นน่าเกลียดซึ่งเกิดจากน้องสาวทำหัวแร้งร้อนๆ หล่นใส่เท้า แม้บิดาของเขาจะไม่ชอบใจนักที่มีเครื่องใช้อิเล็กทรอนิกส์ถูกแกะไว้เกลื่อน บ้าน แต่ก็ยังสนับสนุนความสนใจในเทคโนโลยีของเขา ฮานสามารถท่องสูตรคูณได้ก่อนเข้าชั้นอนุบาล ในค่ายฤดูร้อนเขาลอบต่อสายตรงกับรถกอล์ฟเพื่อออกขับเล่นในยามดึก ซ่อม Walkman ให้สหายชาวค่ายเพื่อแลกกับน้ำอัดลม เรียนไวโอลินเหมือนเด็กเอเชียฐานะดีทั่วไป และสร้างเครื่องยิงเลเซอร์ได้เมื่ออายุเพียงสิบสองปี

พ่อ แม่ของเขาอดออมและทำงานหนักเพื่อส่งเขาเข้าเรียนที่เดลตัน โรงเรียนเอกชนหรูหราในเขตตะวันออกตอนเหนือของแมนฮัตตัน เมื่อจบแล้วก็ส่งให้เรียนที่มหาวิทยาลัยคอร์เนล ฮานเลือกเรียนสาขาวิทยาการคอมพิวเตอร์และวิศวกรรมอิเล็กทรอนิกส์ แต่ก็ลาออกกลางคันเพื่อไปทำงานกับบริษัท CU-SeeMee ซึ่งเป็นบริษัทที่เพิ่งก่อตั้ง บริษัทนี้ขายซอฟท์แวร์การประชุมวิดีโอทางไกลซึ่งเขาช่วยพัฒนาให้ระหว่างที่ กำลังศึกษาอยู่ที่คอร์เนล

ปัจจุบัน ฮานก่อตั้งบริษัทชื่อ เพอร์สเปคตีฟพิกเซล เพื่อพัฒนาเทคโนโลยีจอหลากสัมผัสให้ก้าวหน้ายิ่งขึ้น และผลิตสินค้าขายให้กับกองทัพบกสหรัฐฯ และบริษัทที่ได้รับสัญญาว่าจ้างจากกองทัพเช่น ล็อกฮีต มาร์ติน และบริษัทเกี่ยวกับสื่อ เช่น พิกซาร์และซีบีเอส




คราวหน้า ผมจะมานำเสนอวิธี สร้างจอแบบนี้ได้ด้วยตัวเองนะครับ อิอิ  มีต่อตอนสองแน่นอน

« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 06 กันยายน 2008, 15:19:02 PM โดย OdinOs » บันทึกการเข้า

ม.ต้น  1/10, 2/8, 3/8 ม.ปลาย 4/5, 5/4, 6/4
gintonix
ประชาสัมพันธ์จำเป็น...
ประชาสัมพันธ์
แฟนพันธุ์แท้
*

5595
ออฟไลน์ ออฟไลน์


เพศ: หญิง
ย.บ. รุ่นที่: 64
เลขประจำตัว: 28385
สถานะ: ศิษย์เก่า
ตอบกระทู้: 5842
สมาชิกลำดับที่: 368

Level and Hp mod by the DtTvB :: version 1.02 :: Made for Zone-IT.com Level 62 : Exp 25%
HP: 0.1%

gintonix_za@hotmail.com 1384256375
« ตอบ #1 เมื่อ: 03 กันยายน 2008, 17:29:52 PM »

ใน ซีเอสไอ:ไมอามี่
ก็มีอ่ะ....ชอบมากๆ

บันทึกการเข้า

When looking for love, don’t be selfish and look just to be loved,
look for love to give all the love you have. Only then can you find love.
-------------------------------------------------------------------------------
The Way I am.
NOK YOTHIN62
Global Moderator
แฟนพันธุ์แท้
*

4170
ออฟไลน์ ออฟไลน์


เพศ: ชาย
ย.บ. รุ่นที่: 62
เลขประจำตัว: 24798
สถานะ: ศิษย์เก่า
ตอบกระทู้: 6071
สมาชิกลำดับที่: 126

Level and Hp mod by the DtTvB :: version 1.02 :: Made for Zone-IT.com Level 63 : Exp 46%
HP: 0%

>>เทพแห่งการออกทะเล<<

imbirdy@windowslive.com http://imbirdy.hi5.com
เว็บไซต์
« ตอบ #2 เมื่อ: 03 กันยายน 2008, 17:43:53 PM »

นึกถึงหนังเรื่อง Minority Report เลยอ่ะ  Grin

บันทึกการเข้า

ผู้ดูแลบอร์ดหมายเลข 2
ชมพู น้ำเงิน
Administrator
แฟนพันธุ์แท้
*

2820
ออฟไลน์ ออฟไลน์

• เจ้าของกระทู้ •


เพศ: ชาย
ย.บ. รุ่นที่: 68
เลขประจำตัว: 28893
สถานะ: ศิษย์เก่า
ตอบกระทู้: 7312
สมาชิกลำดับที่: 263

Level and Hp mod by the DtTvB :: version 1.02 :: Made for Zone-IT.com Level 69 : Exp 66%
HP: 0.1%

メーテイー (♥) ワシカー

lordodinos@windowslive.com lordodinos@yahoo.co.th methee.treewichian http://bassworldodinos.hi5.com
เว็บไซต์
« ตอบ #3 เมื่อ: 03 กันยายน 2008, 23:05:51 PM »

เด๋ว บทความอันต่อไป จะเป็นการ ประดิษฐ์ ของสิ่งนี้อะครับ อดใจรอเลย  สามารถใช้ได้ ถ้ามีอุปกรณ์พร้อมเลยอะครับ



« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 03 กันยายน 2008, 23:07:27 PM โดย OdinOs » บันทึกการเข้า

ม.ต้น  1/10, 2/8, 3/8 ม.ปลาย 4/5, 5/4, 6/4
หน้า: [1]   ขึ้นบน
  พิมพ์  
 
กระโดดไป: