เรื่อง...เจ้าพ่อพะวอ.....
หน้า: [1]   ลงล่าง
  พิมพ์  
Share this topic on FacebookShare this topic on MySpaceShare this topic on TwitterShare this topic on GoogleShare this topic on
ผู้เขียน หัวข้อ: เรื่อง...เจ้าพ่อพะวอ.....  (อ่าน 9321 ครั้ง)
0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้
Siripat_Jantarmonkol
แฟนพันธุ์แท้
*

1901
ออฟไลน์ ออฟไลน์

• เจ้าของกระทู้ •


ตอบกระทู้: 3098
สมาชิกลำดับที่: 982

Level and Hp mod by the DtTvB :: version 1.02 :: Made for Zone-IT.com Level 45 : Exp 29%
HP: 0%


อีเมล์
« เมื่อ: 04 สิงหาคม 2009, 20:17:34 PM »


ไปอ่านเรื่องต่างๆๆๆในเว๊ป...ไปเจอเรื่องที่เกี่ยวกับจังหวัดของผม
เป็นเรื่องเล่า...เลยเอามาให้อ่านกันครับ....เพื่อไปแม่สอด...ผ่านศาลเจ้าพ่อแล้ว...
อย่าลืมบีบแตรนะครับบบ...คนจังหวัดตากเขาเคารพกันนนนน



ศาลเจ้าพ่อพะวอตั้งอยู่บนเขาระหว่างทางไป อำเภอแม่สอด กับตัวเมืองตาก
เป็นเรื่องที่เกิดขึ้นจริงกับตัวเองและเพื่อนอีก5คน ตอนนั้นวัยรุ่น
ผมเองไม่ใช่คนพื้นที่แต่ย้ายไปอยู่ที่อำเภอแม่สอด มีอยู่วันหนึ่ง เพื่อนๆก็ชวนกับขับรถ แมงกาไซ ไปดูสตริงที่ตัวจังหวัดตาก ระยะทางก็ประมาณ90กิโลไปกลับก็ประมาณ180กิโล ไปกันรถแมงกาไซ 3คน คันละ2คน ขาไปก็ไม่มีอะไรนอกจากรู้สึกว่าเดินทางช้าไปหน่อย ทางเส้นนั้นก็มืดมากเพราะเป็นทางบนเขา แต่ไม่กลัว เพราะยังวัยรุ่นอะ พอไปถึงก็ช้าไปจริงๆ วงดนตรีกลับไปหมดคนไม่มีเหลือเลย หรือว่าจำวันผิดฟะ ชักไม่แน่ใจแต่สรุปก็คือไม่ได้ดู ก็ขับรถเล่นกันไปเรื่อย เพราะไม่ได้มากันบ่อยๆ



จนสุดท้ายก็กลับประมาณตี1 ทางบนเขาก็มืดโคตรๆ แต่ไม่กลัวอีกงะ มาหลายคน จนใกล้ถึงศาลพะวอก็มีฝน หรือน้ำค้างนี้หละ มันชื้นๆก็เลยไม่ขับต่อ หยุดพักกันที่ศาลพะวอ พอหยุดสักพักเราก็ไหว้พะวอกัน ก็รู้อยู่แล้วว่าศักดิ์สิทธิ์ แต่ไม่ได้คิดไรมาก
อยู่ๆก็มีเพื่อนคนหนึ่งพูดขึ้นว่า เบื่อโว้ย ทำไรดีวะ ไอ้เราก็หัวดี เห็นจิ้งหรีดที่ศาลพะวอตัวใหญ่ ก็เลยออกหัวคิดว่า
เอางี้ ลองจับจิ้งหรีดเล่นถ้าได้แยะ ไว้หน้าจิ้งหรีดมาจับกันเอาไปทอดกิน ที่จริงพูดเล่นอะ
คนที่นั้นกินจิ้งหรีด ที่จริงเราเรียกจิ้งโก่ง เพราะตัวใหญ่กว่าจิ้งหรีด พอผมพูดจบ เพื่อนๆก็เอาเลย หาถุงมาใบ ถุงก็เหมือนเปื้อนๆน้ำมันแต่ก็ไม่สนใจเพราะจิ้งหรีดมันทนจะตาย ก็จับๆกันไปเรื่อยๆ จนฝนหยุด จะเดินทางต่อก็เอามาเท นับกันว่าได้กี่ตัว
ตัวใหญ่มากครับขอบอก พอเทออกมามันได้แยะอะนะ แล้วพวกมันก็แยกย้ายกันหนีไป แต่ มีตายครับ ตายอยู่6ตัว มีเพื่อนคนหนึ่งปากเสีย
เฮ้ย!! ตาย6ตัววะ เท่าพวกเราเลย
แมร่งเอ้ย . . .มึงไม่ต้องพูดกูก็รู้ นึกในใจ แสด สักพักก็มีเพื่อน2คน เอามือป้ำหัวใจจิ้งโก่ง ไม่น่าเชื่อครับ มันฟื้น และก็หนี่ไป ก็เท่ากับตาย4ตัว
ที่นี้มีเพื่อนคนหนึ่งเอาขามาเขี่ยพวกที่ตาย4ตัวนี้ ว่าพวกมึงอย่าไปเล่นมันสิวะ
ส่วนไอ้เด็กปากเสียที่บอกว่าเท่าพวกเราเลย มันไปเห็นตัวด้วงครับ เกาะอยู่ที่ผ้าม่านหลังรูปปั้นพระวอ แต่มันสูงมากหยิบไม่ถึง ด้วงป่าครับ ตัวใหญ่สวยมาก
คนเมืองไม่เคยเจอหรอก ไอ้เด็กปากเสียนั่นไม่รอช้า มันไปเขย่าผ้าม่านทันทีครับ
ผมก็ตกใจ เฮ้ย มึงไปทำอย่างงั้นได้ยังไง มันว่าไง มันบอกมันขอแล้ว
ผมก็เลยไม่ได้พูดอะไรต่อ
แต่ก็เอาไม่ได้ครับมันเกาะแน่น เขย่าไม่หล่น สุดท้าย ก็เลยกลับ ก่อนกลับก็ไม่ลืมลาพะวอ แล้วก็ออกรถเลย
ผมเป็นคันที่1 และตามหลังอีก2คัน ซ้อนคันละ2คน พอออกรถปุ๊บ ท้ายปัดปั๊บ
ทางตรงอยู่เลยนะครับ ปัดซะแล้ว แต่ไม่ล้มครับผมฝีมือ
พอไปอีกสักฟัก ก็ปัดอีก ก็ไม่ล้มอีกงะ ผมเก่ง แต่ก็รู้สึกมันแปลกๆ ก็มันทางตรงอะไรมันปัดวะ สักฟัก ทางโค้งนิดๆ ทีนี้ปัดอีก ผมไม่รอช้า กลิ้งทันที
รถเพื่อนคันที่2 ตามมาชนซ้ำ คันที่3 อยู่ห่าง รอดไปหวุดหวิด
พอล้มผมก็ลุกทันที เพราะเก่ง ไม่ใช่มันตึงอยู่ หัวแตกครับ เพื่อนบอกว่าของผมน่ากลัวที่สุด ส่วนคนที่ซ้อนท้ายผม ไหปลาร้าหัก เพราะโดนเพื่อนตามมาชน
ส่วนคันที่ตามาชนก็คือ คนที่เอาเท้าเขี่ยจิ้งโก่งที่ตาย และอีกคนก็ไอ้เด็กปากเสีย ที่ไปเขย่าผ้าม่านหลังรูปปั้นพะวอแล้วมันบอกว่ามันขอแล้ว
ส่วนพวกที่รอดคันที่3 2คน ก้คือคนที่ปั๊มหัวใจจิ้งโก่งเล่นๆแล้วมันฟื้นคับ
ไปโรงพยาบาลกัน ผมโดนเย็บหัวไป10เข็มพอดี ข้างหน้าเจ็ด หลังหลัง3 เพราะผมคือคนที่ออกหัวคิดไห้จับจิ้งโก่งครับ
และคนที่ซ้อนท้ายผมที่ไหปลาร้าหัก ก็คือคนที่ จับมากที่สุด ตั้งหน้าตั้งตาจับ จับจริงๆ
ส่วนคนที่เอาเท้าเขี่ยจิ้งโก่งที่ตายเล่น ก็เย็บที่เท้า7เข็ม
และสุดท้ายไอ้เด็กปากเสีย ที่เขย่าผ้าม่านจะเอาตัวด้วง หมอนี่ปากฉีกครับ ผมถามมันว่ามันขอแล้วขอยังไงวะ มันบอกว่า กูขอในใจหวะ . . . สมควร
หลังจากนั้นก็แยกย้ายกันกลับบ้าน วันรุ่งขึ้นยังเจ็บแผลอยู่เลย แต่รอช้าไม่ได้รีบไปขอขมาทันที
รู้ก็รู้อะนะครับ ว่าท่านศักดิ์สิทธิ์จริง แต่ไม่วาย พลาดไปโดยไม่เจตนา



ใครอยากลองของก็เชิญได้นะครับ . . .
ใครผ่านไปก็แวะไปไหว้ท่านนะครับ ท่านศักดิ์สิทธิ์จริงครับ






อ.อ้ออออออ

thxby40529กระเบนท้องน้ำ
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 04 สิงหาคม 2009, 20:19:09 PM โดย Siripat_Jantarmonkol » บันทึกการเข้า
ผู้ดูแลบอร์ดหมายเลข 2
ชมพู น้ำเงิน
Administrator
แฟนพันธุ์แท้
*

2820
ออฟไลน์ ออฟไลน์


เพศ: ชาย
ย.บ. รุ่นที่: 68
เลขประจำตัว: 28893
สถานะ: ศิษย์เก่า
ตอบกระทู้: 7312
สมาชิกลำดับที่: 263

Level and Hp mod by the DtTvB :: version 1.02 :: Made for Zone-IT.com Level 69 : Exp 66%
HP: 0.1%

メーテイー (♥) ワシカー

lordodinos@windowslive.com lordodinos@yahoo.co.th methee.treewichian http://bassworldodinos.hi5.com
เว็บไซต์
« ตอบ #1 เมื่อ: 05 สิงหาคม 2009, 00:25:46 AM »

ถ้าผ่านหรือไปเที่ยว ที่ตาก ผมแวะแน่ครับ  ^^

thxby40554กระเบนท้องน้ำ
บันทึกการเข้า

ม.ต้น  1/10, 2/8, 3/8 ม.ปลาย 4/5, 5/4, 6/4
Siripat_Jantarmonkol
แฟนพันธุ์แท้
*

1901
ออฟไลน์ ออฟไลน์

• เจ้าของกระทู้ •


ตอบกระทู้: 3098
สมาชิกลำดับที่: 982

Level and Hp mod by the DtTvB :: version 1.02 :: Made for Zone-IT.com Level 45 : Exp 29%
HP: 0%


อีเมล์
« ตอบ #2 เมื่อ: 08 พฤศจิกายน 2009, 13:26:39 PM »

เมื่อวานไปแม่สอดครับบบบ
ภูเขาลูกนี้แหละครับบบบที่...ศาลเจ้าพ่อพะวอ...อยู่






อ.อ้อออออ

thxby53415กระเบนท้องน้ำ
บันทึกการเข้า
Siripat_Jantarmonkol
แฟนพันธุ์แท้
*

1901
ออฟไลน์ ออฟไลน์

• เจ้าของกระทู้ •


ตอบกระทู้: 3098
สมาชิกลำดับที่: 982

Level and Hp mod by the DtTvB :: version 1.02 :: Made for Zone-IT.com Level 45 : Exp 29%
HP: 0%


อีเมล์
« ตอบ #3 เมื่อ: 20 เมษายน 2011, 21:07:11 PM »

ส่วนรูปหล่อพะวอ...รูปนี้...
ได้มาใหม่สดๆๆๆเลย...คนในพื้นที่เขาหากัน
เป็นรุ่นปี 37 คนในพื้นที่เรียกว่า...รุ่นฟ้าคำรน..
ผมไม่แน่ใจนะครับบบ...เห็นว่าครูบาสร้อย...ปลุกเสกด้วย...
เหตุการณ์ที่เกิดปาฏิหาริย์ฟ้าคำรนเมื่อวันเสาร์ห้า 30 เมษายน 2537  
ลูกหลานเจ้าพ่อท่านหนึ่ง...ได้นำความภูมิใจ...ที่ได้อยู่ในพิธีวันปาฏิหาริย์ฟ้าคำรน    
ฝากให้เผยแพร่ความภูมิใจมาสู่ชาวแม่สอด  ซึ่งท่านลิลิตร่ายยาวมีชื่อว่า  


                                          ....ปาฏิหาริย์ฟ้าคำรน ....

                        เปรี้ยง...เปรี้ยง... กัมปนาทฟ้าฟาดกล้า            กึกก้อง...กระหน่ำเมฆากระชั้นถี่
            ปฐพินเลื่อนลั่นพื้นธรณี                                               สายสุนีแปลบปลาบพิรุณพรำ
            สายฝนหล่นกระฉอกระรอกริน                                     กระแสสินธุ์พร่างพรมจนชุ่มฉ่ำ
            นาฎศิลป์วาโยอาโปมหกรรม                                       คีตะวารีล้ำพิศุทธิ์ใจ
            พุทธาฤกษ์เบิกมหชยมงคล                                         อริยสงฆ์สวดมนต์ตั๋นอันสดใส
            มนต์อธิษฐานบูชาพระรัตน์ไตร                                    มหัศจรรย์ยิ่งใหญ่ในมหรรณพ
            ฟ้าคำรามฝนพรมพร่างช่างงามนัก                              เป็นประจักษ์สาธุชนทุกแห่งหน
            เข้มขลัง... พลังจิตประสิทธิ์ยล                                     ประหนึ่งชนยลเยือนมหิทธิเวทย์
            ประกายแสงแรงฤทธิ์วิชชุเดช                                      หาอาเพศ...หากเป็นดั่งปาฏิหาริย์
            ประจักษ์แจ้งกฤดาสาธุการ                                          สังฆรัตน์กัมมัฏฐาน... แรงอาคม
            สายสุนีฟาดแรงแสงวิชชุ                                             กัมปนาทพายุหายในเวหน
            ปาฏิหาริย์มหิทธาฟ้าคำรน                                           มหาชนต่างยลเยือนบุญฤทธิ์






อ.อ้อออออ

thxby123071กระเบนท้องน้ำ
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 20 เมษายน 2011, 21:09:07 PM โดย Siripat_Jantarmonkol » บันทึกการเข้า
หน้า: [1]   ขึ้นบน
  พิมพ์  
 
กระโดดไป: